اما چرا هیچ قطرات باران ابر ها دیدگان مرا نمیبیند ؟
چرا هیچ کس برای غربت نگاهایمان دل نمی سوزاند ؟
آیا این مردم همه به قول فروغ عزیزم همانند همان عروسک کودکی هستند
که به هنگام تمام شدن کوکشان ناگهان دیدگانشان بی فروغ و لب هایشان خاموش می شود؟
اما می توان آموخت که با سنگ ها حتی مهربان بود باید آموخت که سنگ ها را نیز می توانیم با نگاه
های پر محبتمان آب کنیم .
سلام دوستان عزیزم :
در این مدت فهمیدم که چقدر دوستان دوست داشتنی داشتم و خبر هم نداشتم .
دوباره خیال پرواز از امشب شروع به نوشتن میکند .
در ضمن عید بزرگ (سال نو ) را با رایحه عطر و دوستی به شما و خانواده های گلتان تبریک میگم .
امیدوارم سالی توام با سلامتی را در پیش رو داشته باشید .
از تمام دوستانی که در این مدت برای من میل یا پیام گذاشتن و همچنین از دوستی که به من ابراز
علاقه کرده بود نهایت تشکر را دارم.
و در جواب این دوست باید بگم شما به من لطف دارید و اینکه راستش من نمیدونم منظور شما چی بود
و شما چی دوست دارید بشنوید ؟ اگر برایتان سوالی پیش آمده حتما مطرح فرمایید تا من راحت تر جواب
سوالتان را بدم .
و در آخر سر برای شما عزیز دلم
میدونم این مدت خیلی بهت بد گذاشت به بزرگی خودت ببخش .
